HELLENIC MEDIA GROUP | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Yannis Kakagiannis
Greek-Canadian writer and commentator. 25+ years in leadership with the Greek Community of Toronto. Writing on Greece, diaspora, history & current affairs.
Τι σημαίνει σήμερα να είσαι Έλληνας; Η ταυτότητα, η ομογένεια και το μέλλον του Ελληνισμού στο Τορόντο
Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και την παρέλαση της ομογένειας στο Τορόντο
Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, οι Έλληνες σε ολόκληρο τον κόσμο θυμόμαστε το ιστορικό «ΟΧΙ» του 1940. Μια μικρή χώρα που αρνήθηκε να υποταχθεί σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο και έγραψε μία από τις πιο περήφανες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της.
Όμως, για εμάς που ζούμε μακριά από την Ελλάδα, η επέτειος γεννά και ένα άλλο ερώτημα.
Τι σημαίνει σήμερα να είσαι Έλληνας;
Είναι ο τόπος όπου γεννήθηκες; Το διαβατήριο που κρατάς; Η γλώσσα που μιλάς; Η θρησκεία, η ιστορία, οι παραδόσεις; Ή μήπως κάτι βαθύτερο, που δεν χωρά σε κανέναν από αυτούς τους ορισμούς;
Για την πρώτη γενιά των μεταναστών, η Ελλάδα ήταν οι αναμνήσεις. Το χωριό, η γειτονιά, το πατρικό σπίτι, οι άνθρωποι που έμειναν πίσω. Ήταν μια πατρίδα που κουβαλούσαν μέσα τους, ακόμη κι όταν έχτιζαν μια καινούργια ζωή στον Καναδά.
Για τη δεύτερη γενιά, η Ελλάδα έγινε κάτι διαφορετικό. Ήταν οι ιστορίες των γονιών, το ελληνικό σχολείο του Σαββάτου, οι καλοκαιρινές διακοπές, οι οικογενειακές συγκεντρώσεις, οι χοροί και οι γιορτές.
Για την τρίτη και την τέταρτη γενιά, τα πράγματα είναι ακόμη πιο σύνθετα. Πολλά παιδιά έχουν ελληνικές ρίζες, αλλά δεν μιλούν καλά ελληνικά. Άλλα δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Κι όμως, μπορεί να αισθάνονται βαθιά περήφανα για την καταγωγή τους.
Είναι λιγότερο Έλληνες επειδή δεν μιλούν τη γλώσσα των παππούδων τους;
Δεν νομίζω.
Ο Ελληνισμός δεν είναι ένας διαγωνισμός καταγωγής ούτε μια εξέταση γλωσσομάθειας. Είναι μια πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά που αποκτά πραγματική αξία όταν τη γνωρίζουμε, την καλλιεργούμε και την παραδίδουμε στους επόμενους.
Η Ελλάδα που δημιουργήσαμε στον Καναδά
Οι πρώτοι μετανάστες δεν περίμεναν από κανέναν να τους χαρίσει μια μικρή Ελλάδα.
Την έχτισαν μόνοι τους.
Με εισφορές από τα μεροκάματά τους, με εθελοντική εργασία, με προσωπικές θυσίες. Δημιούργησαν κοινότητες, σχολεία, εκκλησίες, συλλόγους και πολιτιστικά κέντρα.
Δεν τα έκαναν όλα σωστά. Υπήρξαν διαφωνίες, αντιπαλότητες, προσωπικές φιλοδοξίες και χαμένες ευκαιρίες. Αυτά είναι μέρος της ιστορίας μας.
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί:
Μας παρέδωσαν θεσμούς που επέτρεψαν στον Ελληνισμό να επιβιώσει και να αναπτυχθεί μακριά από την Ελλάδα.
Σήμερα, η ευθύνη έχει περάσει σε εμάς.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Δεν αρκεί να καμαρώνουμε για το παρελθόν. Δεν αρκεί να σηκώνουμε ελληνικές σημαίες δύο φορές τον χρόνο, να φωτογραφιζόμαστε στις εκδηλώσεις και να μιλάμε για την ένδοξη ιστορία μας.
Πρέπει να αναρωτηθούμε τι κάνουμε για να υπάρχει οργανωμένος Ελληνισμός στο Τορόντο και σε πενήντα χρόνια.
Πόσα παιδιά θα συνεχίσουν να μαθαίνουν ελληνικά; Πόσοι νέοι θα συμμετέχουν στους συλλόγους και στις κοινότητές μας; Ποιος θα φροντίζει τους ηλικιωμένους μας; Ποιοι θα αναλάβουν τις ευθύνες όταν αποχωρήσουν οι σημερινοί εθελοντές;
Ο Ελληνισμός δεν κινδυνεύει επειδή τα παιδιά μας γίνονται Καναδοί. Κινδυνεύει όταν δεν τους δίνουμε κανέναν ουσιαστικό λόγο να θέλουν να παραμείνουν και Έλληνες.
Η Danforth και η παρέλαση του «ΟΧΙ»
Την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, η Ελληνική Κοινότητα Τορόντο διοργανώνει για ακόμη μία χρονιά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη λεωφόρο Danforth.
Μια παρέλαση που έχει τη δική της ξεχωριστή θέση στη ζωή της ομογένειας.
Εκεί, για λίγες ώρες, η ιστορική Greektown θα γεμίσει γαλανόλευκες σημαίες, παραδοσιακές φορεσιές, μαθητές, συλλόγους και οικογένειες.
Θα δούμε παππούδες να παρακολουθούν συγκινημένοι τα εγγόνια τους. Γονείς να φωτογραφίζουν τα παιδιά τους. Νέους που γεννήθηκαν στον Καναδά να περπατούν κρατώντας τη σημαία μιας χώρας στην οποία ίσως δεν έζησαν ποτέ.
Και ίσως εκεί, μέσα σε αυτή την εικόνα, να βρίσκεται ένα μέρος της απάντησης στο ερώτημα τι σημαίνει σήμερα να είσαι Έλληνας.
ΠΗΓΗ medium.com
HELLENIC MEDIA GROUP